20.01.2022 ਨੂੰ ਪੰਜਾਬੀ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨ ਦੇ ਪੇਜ ਪਰਵਾਸੀ ਕਾਵਿ ਤੇ ਛਪੀਆਂ ਮੇਰੀਆਂ ਕੁਝ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਵੇਖੋ ਲਿੰਕ :
https://www.punjabitribuneonline.com/…/immigrant-poetry…
ਜਿੰਨਾਂ ਚਿਰ ਚੜ੍ਹਤ ਰਹੀ
ਨਾ ਉਹ ਬੇਚੈਨੀ ਦਾ ਆਲਮ, ਨਾ ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਗੀ ਤੜਫ ਰਹੀ |
ਨਾ ਸਵੈਮਾਣ ਦਾ ਸ਼ੋਰ ਰਿਹਾ, ਨਾ ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਗੀ ਮੜਕ ਰਹੀ |
ਲੋਕੀਂ ਕਹਿੰਦੇ ਰਹੇ ਸਾਡੀ ਇੱਕ, ਛੋਟੀ ਗੱਲ ‘ਤੇ ਹੈ ਤਿੜਕ ਰਹੀ |
ਨਾ ਉਹ ਦਾਅਵਿਆਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਬੜ੍ਹਕ ਰਹੀ|
ਨਾ ਦਿਲ ਨੂੰ ਕੋਈ ਰਾਹ ਰਿਹਾ, ਨਾ ਘਰ ਨੂੰ ਕੋਈ ਸੜਕ ਰਹੀ |
ਥਲਾਂ, ਨਦੀਆਂ, ਖੇੜਿਆਂ ‘ਚ, ਕਹਿੰਦੇ ਮੁਹੱਬਤ ਹੈ ਧੜਕ ਰਹੀ!
ਹੁਣ ਮੁਹੱਬਤ ਯਾਦਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਹੀ, ਅਸੀਂ ਵੇਖੀ ਹੈ ਭੜਕ ਰਹੀ |
ਟੁੱਟ ਜਾਵੇ ਰਿਸ਼ਤਾ ਜਿੱਥੇ, ਤਲਵਾਰ ਮਤਲਬ ਦੀ ਲੜਕ ਰਹੀ |
ਨਕਸ਼ਦੀਪ ਨਿਹਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਜਿੰਨਾਂ ਚਿਰ ਬਸ ਚੜ੍ਹਤ ਰਹੀ|
ਗ ਸ ਨਕਸ਼ਦੀਪ ਪੰਜਕੋਹਾ
ਮੁਸ਼ਕਿਲ
ਬੜਾ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਸੀ, ਤੈਨੂੰ ਕਦੇ ਭੁੱਲ ਜਾਣਾ
ਪਰ ਕੰਬਖਤ ਵਕਤ ਨੇ, ਤੈਨੂੰ ਵੀ ਭੁਲਾ ਦਿੱਤਾ |
ਅੱਜ ਵੀ ਤੇਰੇ ਸ਼ਾਹਿਰ, ਉਵੇਂ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦਾ ਏ,
ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਸ਼ਾਹਿਰ ਦਾ, ਸੂਰਜ ਹੀ ਛਪਾ ਦਿੱਤਾ |
ਤੂੰ ਸੀ ਸ਼ਾਇਦ ਕੀਤੀ, ਜ਼ਿੰਦਗੀ ‘ਚ ਸੌਦੇਬਾਜੀ,
ਅਸੀਂ ਇੱਕੋ ਵਾਰ, ਸਭ ਕੁਝ ਦਾਅ ‘ਤੇ ਲਾ ਦਿੱਤਾ |
ਮਿਲਿਆ ਜੇ ਕੋਈ ਹਮਰਾਹੀ, ਰਾਹੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ,
ਆਖ ਦਿਆਂਗਾ ਹੁਣ, ਤੈਨੂੰ ਅਸੀਂ ਪਾਸੇ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ |
ਜੋ ਵੀ ਦੁੱਖ ਤੂੰ ਦਿੱਤੇ, ਉਹ ਮੈਂ ਸੀਨੇ ਚ ਉਗਾ ਲਏ,
ਕਿਸੇ ਨੇ ਜੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਬਸ ਹਾਲੇ ਦਿਲ ਸੁਣਾ ਦਿੱਤਾ |
ਅਜੇ ਤਾਂ ਇਹ ਜ਼ਿੰਦਗੀ, ਲੋਕੋ ਮੁੱਕ ਗਈ ਨਹੀਂ ਹੈ,
ਅਸੀਂ ਤਨਹਾ ਹਾਂ, ਇਹ ਹਰ ਥਾਂ ਲਿਖਕੇ ਲਾ ਦਿੱਤਾ |
ਮਰ ਗਏ ਤੇ ਬੇਵਫਾ ਵਿੱਚ, ਫਰਕ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ,
ਤਾਂਹੀ ਮੜ੍ਹੀ ਇਸ਼ਕ ‘ਤੇ, ਅਸੀਂ ਦੀਵਾ ਜਗਾ ਦਿੱਤਾ |
ਤੂੰ ਇੱਕ ਘਟਨਾ ਸੀ, ਘਟਨਾ ਸੀ ਤੇਰੀ ਬੇਵਫਾਈ,
ਵਕਤ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਨਕਸ਼ਦੀਪ, ਹੁਣ ਇਹੋ ਸਿੱਖਾ ਦਿੱਤਾ |
ਗ ਸ ਨਕਸ਼ਦੀਪ ਪੰਜਕੋਹਾ
ਇਕੱਲਾ
ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਮਾਰ ਧੱਕੇ, ਉਚਾਈਆਂ ਆਪ ਉਹ ਚੜ੍ਹਦੇ ਗਏ |
ਕੁਕਰਮ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਆਪ ਕੀਤੇ, ਨਾਂ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਉਹ ਮੜ੍ਹਦੇ ਗਏ |
ਇਸ ਦੌਰ ਨੂੰ ਵੀ ਵੇਖੋ, ਮਤਲਬਪ੍ਰਸਤੀ ਵਿੱਚ ਸਭੇ ਹੜ੍ਹਦੇ ਗਏ |
ਗਿਰਵੀ ਧਰਕੇ ਸੁਰਤਿ ਨੂੰ, ਐਵੇਂ ਸੱਚ ਨਾਲ ਹੀ ਲੜਦੇ ਗਏ ?
ਹੈਰਾਨੀ ਨਹੀਂ ਲੋਕ ਇਹ, ਠੱਗਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਕਿਉਂ ਖੜਦੇ ਗਏ ?
ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤਾਂ ਹੈ ਜਿੱਤ ਹਾਰ, ਕਿਉਂ ਲੋਕੀ ਹੋਰਾਂ ‘ਤੇ ਸੜਦੇ ਗਏ ?
ਕਾਹਦੇ ਇਹ ਰਿਸ਼ਤੇ ਜਿਹੜੇ, ਗਰਜਾਂ ਖਾਤਰ ਹੀ ਅੜਦੇ ਗਏ |
ਇਸ਼ਕ ਕਮਾਉਂਦੇ ਲੋਕ, ਕਿਉਂ ਉੱਚੀ ਹੱਕੇ ਹਕੂਕ ਪੜ੍ਹਦੇ ਗਏ |
ਚੰਗਾ ਨਕਸ਼ਦੀਪ ਇਕੱਲਾ, ਪੱਲਾ ਝੂਠਾ ਹੀ ਯਾਰ ਫੜਦੇ ਗਏ |
ਗ ਸ ਨਕਸ਼ਦੀਪ ਪੰਜਕੋਹਾ
