ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਅੰਬ ਨੂੰ ਵੇਖ ਅੰਬ ਪੱਕਦਾ ਹੈ ,
ਨਹੀਂ ਪੱਕਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਹਰ ਅੰਬ ਹਉਂ ਵਿੱਚ ਹੈ
ਹਉਂ ਟੁੱਟੇ ਤੇ ਅੰਬ ਪੱਕੇ !
ਚੋਰਾਂ ਦੇ ਹੱਥਕੰਡਿਆਂ ਤੇ ਜੋਰਵਰਾਂ ਦੀਆਂ ਧਮਕੀਆਂ ਪਿੱਛੇ
ਛੁੱਪੀ ਲਾਹਪਰਵਾਹੀ ਦੇ ਸਰਾਪ ਦੀ !
ਅਜੇ ਵੀ ਉਹ ਹਨ ਜੋ ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਪਿੱਠ ਕਰ ਆਖਦੇ ਹਨ
ਸੂਰਜ ਨਹੀਂ ਚੜ੍ਹਿਆ! ਤਦੇ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਜਾਰੀ ਰਹੇਗਾ !
ਉਬਾਲੀ ਕੇਂਦਰ ਬਿੰਦੂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ
ਸਭ ਕੁਝ ਬਾਹਰ ਸੁੱਟਣ ਦਾ ਜੇਰਾ ਕਰਦੀ ਹੈ !
ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਉਬਾਲੀ ਤੋਂ ਸਿੱਖਣ ਤੋਂ ਵੀ ਮੁਨਕਰ ਹਨ !
ਸੱਪ ਨੇ ਕਾਟੋ ਦੇ ਅੰਡੇ ਖਾ ਲਏ ਹਨ,
ਕਾਂ ਵੇਖਕੇ ਰੋਲਾ ਪਾ ਭੈਣ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ !
ਮੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਕਾਵਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਨਾ ਸਿੱਖਿਆ !
ਜਾਬਰ ਜਿੱਤਦਾ ਰਹੇ ਜੇ ਤਦ ਮਨੁੱਖਤਾ ਸੁੰਗੜ ਜਾਂਦੀ ਹੈ
ਵੈਣ ਪਾਉਂਦੀ ਹੋਈ ਕਿ ਕੀ ਹੋ ਗਿਆ ਜਮੀਰਾਂ ਨੂੰ !
ਸ਼ਰੇਆਮ ਕੋਈ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖਰੀਦਣ ਦੇ ਕਰੇ ਦਾਹਵੇ,
ਤੇ ਲੋਕ ਚੁੱਪ ਧਾਰੀ ਬੈਠੇ ਹਨ !
ਕਦੇ ਐਨੀ ਦੁਰਗਤੀ ਵੇਖੀ ਏ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ?
ਠੁਹਿਆਂ ਨੂੰ ਏਧਰ ਓਧਰ ਛੱਡਕੇ,
ਕੋਈ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਮਸ਼ਕਰੀਆਂ ਕਰਦਾ ਏ,
ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਦੀ ਔਲਾਦ ਕਿੱਧਰ ਹੈ ?
ਛੋਟੇ ਛੋਟੇ ਡੱਬਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਦ ਵਿੱਚ ਰਹਿਕੇ
ਆਗੂ ਗਾਇਬ ਹਨ ਤੇ ਲੋਕਧਾਰਾ ਚੁੱਪ ਹੈ !
ਜੋ ਬੋਲਦੀ ਹੈ ਉਹ ਅਣਸੁਣੀ ਕਰਕੇ ਕੋਈ ਹੱਸਦਾ ਹੈ,
ਕਿਉਂਕਿ ਖੋਹੀ ਅਜ਼ਾਦੀ ਵਾਪਿਸ ਲਿਆਉਣ ਦਾ ਖਿਆਲ,
ਅਜੇ ਤੁਰਨਾ ਸਿੱਖ ਰਿਹਾ ਹੈ ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ,
ਬਿਲਕੁਲ ਹੋਇਆ ਅਣਜਾਣ ਇਤਿਹਾਸ ਤੋਂ !
ਸਾਧੂਆਂ ਦੇ ਡੇਰੇ ਭਰੇ ਪਏ ਹਨ,
ਮਨ ਭਾਉਂਦੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਲਈ ਮੂਰਖਾਂ ਨਾਲ !
ਕਿਉਂਕਿ ਧਰਮ ਨਸ਼ਾ ਬਣ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਜਿਵੇਂ
ਦੀਵੇ ਨੂੰ ਢੱਕ ਕਿ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਪੂਜਿਆ ਜਾਵੇ!
ਜੋ ਲਹਰ ਉੱਠੀ ਹੈ ਉਸ ਨੇ ਨਫ਼ਰਤ ਦੇ ਗਾਇਣੇ ਪਹਿਨ ਲਏ !
ਜੇ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਵੰਡੀਆਂ ਦੀ ਅਫੀਮ ਛੱਡਕੇ,
ਚਿੱਕੜ ਵੱਲ ਕਿਸਤੀ ਹੀ ਸੁੱਟ ਦਿਓ
ਕੋਈ ਕਿਨਾਰੇ ਤਾਂ ਪੁੱਜੇ !
ਤੰਗਦਿਲੀ ਸੁਰੀਲੀ ਬਣ ਗਈ ਏ,
ਇਸੇ ਰਾਗ ਵਿੱਚ ਭੇਡ ਸੋਚ ਮਸਤ ਹੈ !
ਮਤਲਬਪ੍ਰਸ਼ਤੀ ਗਾਹੜੇ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚੇ ਪਈ !
ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਜੋ ਚੱਲ ਪਏ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਕੇ
ਕਾਫਲਾ ਵਧੇਗਾ ਉਨਾਂ ਦਾ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ,
ਤੇ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਪਾਰ ਦੀ ਵਾਦੀ ਜੀ ਆਇਆਂ ਆਖੇਗੀ,
ਸਿਰਫ਼ ਵਕਤ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ !
