ਗਿਲੇ ਸ਼ਿਕਵਿਆਂ ਨੂੰ ਦਫ਼ਨਾ ਕੇ || ਕਵਿਤਾ || ਗ.ਸ. ਨਕਸ਼ਦੀਪ ਪੰਜਕੋਹਾ || Gille Shikveyan Nu Dfna Ke – Punjabi Poem || G.S.Nakshdeep Panjkoha
ਗ. ਸ. ਨਕਸ਼ਦੀਪ ਪੰਜਕੋਹਾ ਦੀ ਇਕ ਕਵਿਤਾ ਸ. ਅਵਤਾਰ ਸਿੰਘ ਢਿੱਲੋਂ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਰੇਡੀਓ ਦਿੱਲੀ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਬੜੀ ਖੂਬਸੂਰਤੀ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ | ਕਵਿਤਾ ਦਾ ਨਾਂ ਹੈ : “ਗਿਲੇ ਸ਼ਿਕਵਿਆਂ ਨੂੰ ਦਫ਼ਨਾ ਕੇ”
ਗਿਲੇ ਸ਼ਿਕਵਿਆਂ ਨੂੰ ਦਫ਼ਨਾਕੇ
ਉਮਰ ਗੁਜਰਗੀ ਨਾਲ ਅਸਹਿਤਕਾਂ, ਪਾਉਂਦੇ ਰਹੇ ਜੋ ਸ਼ੋਰ ਬੜੇ |
ਇਸ਼ਕ ਤੋਂ ਹੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇ ਦੁੱਖ ਸਾਨੂੰ, ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਦੁੱਖ ਹੋਰ ਬੜੇ |
ਡਰਾ ਇਸ਼ਕ ਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰੂਥਲ ਪਾਏ, ਨਾ ਸ਼ੁਕਦੀਆਂ ਝਨਾਵਾਂ ਹੀ,
ਕੈਦੋਂ ਹੀ ਬਦਨਾਮ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਪਰ ਹੁੰਦੇ ਹੋਰ ਵੀ ਚੁਗਲਖੋਰ ਬੜੇ |
ਮੈਂ ਲੋਕੋ ਮਿੰਟ ਨਾ ਲਾਵਾਂ, ਇਸ ਮਨਹੂਸ ਜਿਹੇ ਪਿੰਜਰ ਤੋੜਨ ਨੂੰ,
ਹੱਸਦਾ ਚਾਹਵਾਂ ਆਪਣੇ ਸੱਜਣ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੇ ਮੇਰੇ ‘ਤੇ ਜੋਰ ਬੜੇ |
ਕਿੰਨੀ ਵਾਰ ਆਏ ਨਾ ਮਿਲੇ ਸਾਨੂੰ, ਤਲਖੀ ਜਾਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਰੁਝੇਵਾਂ ਸੀ,
ਧਰਤੀ ਬੜੀ ਹੀ ਬੇਆਸ ਰਹੀ, ਭਾਵੇਂ ਚੜ੍ਹੇ ਬਦੱਲ ਘਨਘੋਰ ਬੜੇ |
ਸੰਭਲ ਸੰਭਲਕੇ ਰਹਿਣਾ ਸਿੱਖਲੋ, ਦਿਨ ਉੱਤੇ ਵੀ ਛਾਏ ਹਨੇਰੇ ਨੇ,
ਬੇਵਫਾ ਹੋ ਗਏ ਨੇ ਪਹਿਰੇਦਾਰ, ਚਾਰ ਚੁਫੇਰੇ ਵਸਦੇ ਚੋਰ ਬੜੇ |
ਪਤਝੜ ਹਰ ਥਾਂ ਨੱਚੇ ਕੁਦੇ, ਦਾਸਤਾਨ ਸੁਣਾਵੇ ਟੁੱਟੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ,
ਬਹਾਰ ਮੁਕਰ ਗਈ ਇਸ ਵਾਰ ਆਉਣੋਂ, ਪੈਲਾਂ ਪਾਉਂਦੇ ਮੋਰ ਬੜੇ |
ਤੂੰ ਬੈਠਾ ਜਿਸ ਕੁਰਸੀ ਤੇ, ਉਸ ਖਾਤਰ ਖਿੜਮਤ ਸਾਥੋਂ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ,
ਆਪਣੀ ਸਾਨੂੰ ਸਿਲ੍ਹੀ ਬਸਤੀ ਚੰਗੀ, ਖੇੜਿਆਂ ਦੇ ਆਸ਼ਿਕ ਹੋਰ ਬੜੇ |
ਨੇਤਾ ਵਿਕਦੇ ਰਾਹਗੀਰ ਵੀ ਵਿਕਦੇ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਵਿੱਚ ਜਿੰਦ ਅਕੇਲੀ,
ਲੱਭਦੀ ਫਿਰੇ ਪੈੜ ਰਹਿਬਰ ਦੀ, ਪਰ ਉਹਨੂੰ ਮਿਲੇ ਹਰਾਮਖੋਰ ਬੜੇ|
ਜਿੰਦਾ ਰਹੇ ਜਿਆਦਤੀਆਂ ਸਹਿਕੇ, ਦਫ਼ਨ ਕਰ ਗਿਲੇ ਸ਼ਿਕਵਿਆਂ ਨੂੰ,
ਨਕਸ਼ਦੀਪ ਲੋੜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ , ਮਨਾ ਲੈਣ ਜੋ ਦਿਲ ਕਠੋਰ ਬੜੇ |
ਗ ਸ ਨਕਸ਼ਦੀਪ ਪੰਜਕੋਹਾ
